Teologia ciała

Człowiek nie rodzi się z negatywnym i surowym podejściem do ciała, jednak z jakiegoś powodu z biegiem życia uczy się takiej postawy.
A przecież od początku tak nie było — wszyscy znają biblijne opisy stworzenia człowieka:

Rzekł Bóg: „Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam (…)”. Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył (Rdz 1, 26–27).
Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, wskutek czego człowiek stał się istotą żywą (Rdz 2, 7).

Istota ludzka jest najlepszym dziełem Stwórcy. To w nią wciela się Syn Boży, ponosząc wszelkie konsekwencje człowieczeństwa. Jednocześnie fakt Wcielenia podnosi godność całej osoby ludzkiej, która odtąd jawi się jako żywa ikona Stwórcy.
Dlaczego zatem człowiek przez wieki nie docenia faktu cielesności? Dlaczego postrzega wartość ciała często jedynie przez pryzmat płodności? Dlaczego duchowości przyznaje znaczenie priorytetowe? W konsekwencji – dlaczego często nie dba o swoje zdrowie psychofizyczne?

Na te pytania  spróbuje podczs swojego wykładu odpowiedzieć teolożka katolicka dr Anna Szemplińska. Przez lata była zaangażowana w międzynarodowe ekumeniczne wspólnoty L’Arche, których celem jest ukazywanie wartości osób z niepełnosprawnością – szczególnie intelektualną – jako paradoksalnie pełnosprawnych i ubogacających społeczeństwo obywateli.

Wykład odbywa się w ramach Międzykulturowej Akademii Trzeciego Wieku